Δυσκολότερη είναι πλέον η διαδικασία απόλυσης των καθηγητών της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που λειτουργεί προστατευτικά για τους εργαζομένους στα ιδιωτικά σχολεία και «βάζει φρένο» στις «ελεύθερες απολύσεις»... Το ανώτατο δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ιδιωτικού σχολείου που ζητούσε να κηρυχθεί αντισυνταγματικό το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, έτσι ώστε να μπορούν να γίνονται απολύσεις με βάση τα όσα ισχύουν στο εργατικό δίκαιο (καταγγελία της σύμβασης, που είναι άκυρη μόνον εφόσον ασκείται καταχρηστικά, π.χ. για λόγους εκδίκησης, εμπάθειας κ.λπ.).
«Ασπίδα» σε εκπαιδευτικούς
Παράλληλα, το δικαστήριο έκανε δεκτή την παρέμβαση που άσκησε η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ), για να αποτρέψει την προσπάθεια απόλυσης μέλους της.
Το Γ’ τμήμα ΣτΕ, υπό τον αντιπρόεδρο Γ. Σταυρόπουλο, ερμηνεύοντας σειρά νομοθετημάτων σε συνδυασμό με το Σύνταγμα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς που οι συμβάσεις τους έχουν γίνει αορίστου χρόνου (λόγω συμπλήρωσης 6ετίας) δεν ισχύει πλέον ως λόγος απόλυσης η δυνατότητα αναιτιώδους καταγγελίας της σύμβασης από την πλευρά του εργοδότη.
Ο ιδιοκτήτης του σχολείου μπορεί να προχωρήσει σε καταγγελία της σύμβασης όχι σε κάθε περίπτωση, αλλά λόγω διαταραχής του εκπαιδευτικού κλίματος, εξαιτίας αδυναμίας συνεργασίας μεταξύ εργοδότη και καθηγητή. (Βέβαια, εξακολουθούν να ισχύουν ως λόγοι απομάκρυνσης η συμπλήρωση του 70ού έτους, η σωματική - πνευματική ανικανότητα, η απόλυση για βαρύ πειθαρχικό παράπτωμα).
Το δικαστήριο, αποκρούοντας τους ισχυρισμούς της ιδιωτικής σχολής, έκρινε ότι ο περιορισμός της δυνατότητας απόλυσης (με την αναιτιώδη καταγγελία των συμβάσεων) δεν καταλύει το δικαίωμα ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, ούτε την πολυφωνία στην εκπαίδευση, ενώ δεν παραβιάζει το Σύνταγμα και διεθνείς συνθήκες.
Συμβάσεις
Κατά το ΣτΕ, η κατάργηση της αναιτιώδους καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας των εκπαιδευτικών και το σύστημα εξέτασης από 3μελή επιτροπή, αν πράγματι υπάρχει διατάραξη των σχέσεων (έλεγχος νομιμότητας από το υπουργείο Παιδείας), συμφωνούν με τις διατάξ εις του Συντάγματος που προστατεύουν την εκπαίδευση, την ανάπτυξη της προσωπικότητας κ.λπ.
Αντίθετα με όσα υποστηρίζει η ιδιωτική σχολή (Ι.Μ. Παναγιωτοπούλου ΑΕΕ), το ΣτΕ δέχτηκε (622/10) ότι δεν περιορίζεται υπέρμετρα το δικαίωμα των ιδιοκτητών σχολών να επιλέγουν το διδακτικό προσωπικό τους, καθώς και ότι η διαταραχή του εκπαιδευτικού κλίματος, λόγω αδυναμίας συνεργασίας, καλύπτει μία ευρεία ποικιλία καταστάσεων.
Ωστόσο, για να αποτελέσει λόγο απόλυσης, πρέπει να αποδεικνύεται αντικειμενική διατάραξη που οφείλεται σε πραγματικούς λόγους αδυναμίας συνεργασίας, σχετικούς με την εκπαίδευση, όπως π.χ. η συμπεριφορά του εκπαιδευτικού, η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει εν όψει των απαιτήσεων και του επιπέδου του εκπαιδευτηρίου κ.λπ.
Το σύστημα αυτό -καταλήγει το ΣτΕ- εξυπηρετεί το συμφέρον της εκπαίδευσης και γιατί εξασφαλίζει στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς σταθερές, κατά το δυνατόν, συνθήκες εργασίας, ώστε να εκτελούν απερίσπαστοι τα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα για την αποτελεσματικότερη εκπλήρωση του σκοπού της παιδείας, που έχει αναχθεί σε συνταγματικό λόγο δημοσίου συμφέροντος.
Μ. Κουρουτός
Εποπτεία από το κράτος
Με την απόφαση του ΣτΕ διασφαλίζεται ότι τα ιδιωτικά σχολεία, ως πάροχοι παιδείας, δεν είναι δυνατόν ν’ αφεθούν στις δυνάμεις και τους κανόνες της αγοράς. Το κράτος, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης, έχει αυξημένη ευθύνη και ασκεί αυξημένη εποπτεία και έλεγχο στον διορισμό των εκπαιδευτικών και στη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου